| Zombyundead's profile- -<> [){} lT []R [}|E <...PhotosBlog |  Tools  Help |
|
5/24/2009 ไม่มีอะไรทำ ไม่รู้จะทำอะไร
ง่วงนอนมากเลย ตอนนี้ นอนดึกติดกันมาหลายวัน ชักจะไม่ไหว แต่ว่าเมื่อวานไปซื้อเน็ตมาใช้ เลยต้องเข้ามาเล่นซะหน่อยให้คุ้มกับเงิน 99 บาท แล้วไม่รู้จะทำอะไร ก็เข้ามาอัพสเปซ
ช่วงที่ผ่านมา ที่เข้าเน็ตแล้วไม่รู้จะทำอะไร ก็เข้าไปอ่านสเปซของเอียด อยากจะบอกว่า หลงรักผู้หญิงคนนี้มากๆ เขียนอะไรได้สวยงามดีจัง ชอบอ่านแหละ ประทับใจ ทำให้คิดถึงขึ้นมาเลย
ไปนอนแล้วดีกว่า พรุ่งนี้จะตื่นแต่เช้า
*************************************
5/19/2009 แม่งจริงๆเลยเป็นเด็กที่นิสัยไม่ดีเอาซะเลย
บอกว่าจะไม่เล่น ก็ยังเข้ามาเล่น
หักห้ามใจไม่เป็นเลยใช่มั้ยนะ
วันนี้...บอก ขอแค่ชั่วโมงเดียว
พยายามหน่อยนะ พลอยเอ๋ย
เรื่องต้องทำมีเยอะแยะไป
เรื่องที่ควรใส่ใจก็อีกมาก
จะไปเสียเวลาทำไม
ชีวิตไม่ได้มีเวลาเยอะมากพอให้มานั่งทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ไปอ่านหนังสือไป๊ ชิ่วๆ
....
....
แม่งเอ๊ย
เขียนยังก่ะเขียนไดอารี่ตัวเอง
เอาเห๊อะ
ไม่ได้มีใครอ่านอยู่แล้วเนอะ
.......
.....
แม่ง
ขอแม่งอีกซักที
เริ่มเซ็งตัวเองมากขึ้นทุกขณะ
เซ็งคนที่..แม่ง..กวนอารมณ์
......
โถ่เว้ยยยยย
*******************************************
5/17/2009 CHANGEDอ่า...
ความจริงก็ยังไม่รู้จะเขียนอะไร
แค่อยากเขียน เพราะไม่ได้เขียนนานแล้ว
นานมาก เป็นปีๆแล้ว
มันเป็นระยะเวลาที่เราเติบโตขึ้น...เยอะมากๆ
มีหลายๆสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา
ณ ตอนนี้ที่มองย้อนกลับไป...
เมื่อก่อนที่เป็นเด็กมอปลาย เตรียมแอดฯ
ใช้ชีวิตแบบเด็กน้อยธรรมดาคนนึง
ถึงบางเวลาจะคิดนู่นนี่ตามประสาคนชอบคิดฟุ้งซ่าน
แต่ก็คือเด็กที่อยู่ในสังคมโรงเรียนที่อบอุ่น
ณ ตอนนี้หลายอย่างเปลี่ยนไป
อย่างแรก...เราไม่ได้ติดตามเอสเจแล้ว
เกาหลงเกาหลีนี่หายไปจากชีวิตเลย
เพิ่งจะหายตอนต้นๆปีหนึ่ง
อ้อ ลืมเรื่องสำคัญอีกเรื่อง
จากความฝัน ความตั้งใจที่อยากเป็นหมอ
ตอนนี้ก็ใกล้เข้ามาอีก...นิดแล้วล่ะ
เป็นนักศึกษาแพทย์แล้ว
สิ่งที่เปลี่ยนไปอีกอย่าง...เปลี่ยนมากจนทุกคนรู้สึก
คือสังคม เพื่อน การเรียน
ในมหาลัยเป็นอะไรที่ต่างมาก
ช่วงปีหนึ่งที่ศาลายาจึงเป็นช่วงที่รู้สึกอะไรวุ่นวายไปหมด
ไม่ใช่แค่เรานะที่เป็น...เพื่อนๆหลายคนก็รู้สึก
แต่ก็นั่นล่ะ ก็ทำให้เราได้พบได้เจอสิ่งใหม่ๆ
ได้เรียนรู้ ได้รู้สึก ได้ให้ ได้รับ
ทั้งหมดมันทำให้เราค่อยๆเติบโตขึ้นทางความคิดและมุมมอง
เราเห็นโลกมากขึ้น
เราเริ่มเข้าใจโลกของผู้ใหญ่มากขึ้น
และแม้เราจะไม่ต้องการ...
ซักวันนึงเราก็คงต้องก้าวเข้าไปอยู่ในโลกใบนั้น
แอบกลัวนะ
ว่าในการเปลี่ยนแปลงนี้
เราจะกลายเป็นผู้ใหญ่แบบที่...ตัวเองไม่ชอบ
เราจะลืมเลือนและหลุดลอยไปจากตัวตนของเรา
ไม่อยากให่ความเป็นมนุษย์ของเราหดหายไป
ก็คงต้อง...ไม่ไหลไปตามกระแสมนุษย์โลก
ต้องไม่ลืมความคิด ความรู้สึกและความปรารถนาที่ดีงามทั้งหลาย
ที่มีอยู่ในวันนี้
************************************************
ในตอนนี้ เราก็เข้ามาเรียนที่ศิริราชแล้ว
เริ่มเรียนไปไม่กี่วัน แต่...หนทางอีกยาวไกล
ยังตัดสิน ยังบอกไม่ได้ว่าเป็นยังไง
แต่ทุกวัน ช่วงนี้...
ก็ยังคิดถึงวันเวลาที่ศาลายาอยู่บ่อยๆ
คิดถึงคนมากมายที่ห่างออกไป
ถึงจะมีหลายอย่างที่เปรียบเทียบศาลายากับสตรีวิทย์แล้ว...ไม่ค่อยชอบอยู่บ้าง
แต่หลายอย่างที่ดีๆก็ทำให้เป็นที่ๆเราประทับใจ
และยังมองเห็นความงามของอดีตอยู่เสมอ
พูดเหมือนคนแก่เนอะ
แต่ก็รู้สึกอย่างนั้นล่ะ
คิดถึง...
*************************************************
|
|
|
%7b%7d+lT+%5b%5dR+%5b%7d%7cE+%3c%3e-+-%3a+May%2c+2009&referrer=){kind=small}
