| Zombyundead's profile- -<> [){} lT []R [}|E <...PhotosBlog |  Tools  Help |
|
There are no categories in use.
- -<> [){} lT []R [}|E <>- -when I grow up... |
11/24/2009 ปัญหามีปัญหา...
ไม่มีทางแก้....
เป็นเรื่อง"เซนซิทีฟ"...พูดยาก เข้าใจยาก
นิ่งๆ...แต่อยากจะบ้าตาย
คนเรา...พูดกันตรงๆ ไม่ได้ดีเสมอไป
บางเรื่องต้อง...อ้อมไปอ้อมมา...เลี่ยงคำพูดกระทบจิตใจ
ซึ่งยากชะมัด...
จนถึงตอนนี้ก็เลย...ยังไม่ได้แก้ปัญหาอะไร
แล้วก็เหมือน...ไม่มีความสุขเอาซะเลย
ที่มานั่ง...หลบเลี่ยงปัญหาไปมาอยู่อย่างนี้
เพราะเรามีความคิด...เราจึงเป็นคน
เมื่อไหร่ไม่อยากใช้ความคิด...คือไม่อยากเป็นคน
ถ้ามั่นใจในความเป็นคนของตัวเอง...ต้องคิด
แล้วทางออกของปัญหาจะมาเอง
อาจจะยาก...ก็ต้องคิด
หรือจะจมอยู่แบบนี้?
11/8/2009 ทำไม?ทำไม?
เราทำอะไรผิดเหรอ เราพูดอะไรผิดไปตรงไหน
เราพยายามที่สุดแล้วนะ
ที่จะปฏิสัมพันธ์ด้วย
ทั้งที่เราก็กลัว
ทั้งที่ถ้าไม่ใช่เพราะป๊าก็คงไม่รบกวน
เราอุตส่าห์ทำใจดีสู้เสือ
คิดว่าเรื่องอย่างนี้ เขาคงจะช่วยเราได้
แต่ก็...กลับกลายเป็นแบบนี้
เสียใจที่สุดในโลก
เรามันแย่มากเลยใช่มั้ยอ่ะ
เราเป็นเด็กไม่ดี เราก็รู้ตัว
แต่ไม่คิดว่าจะแย่จน...ขนาดนี้
ขอลาเลยแล้วกัน
ไม่ว่ายังไงก็คงจะไม่พยายามอีก
ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องทำตามหน้าที่
เราก็ขอลาออก
พูดตรงๆว่าเสียความรู้สึกโคตรๆ
จะว่าเราอ่อนแอหรือไม่มีความอดทนก็ได้
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เราถึงรู้สึกอดทนกับเรื่องนี้ไม่ได้เลย
ไม่รู้ทำไมเราต้องรู้สึกแย่ขนาดนี้ด้วย
ทำไม?
....
...
10/5/2009 ไม่พึงใจทั้งที่มีเรื่องควรกระทำ กลับไม่นึกอยากกระทำ
เรื่องที่อยากกระทำ กลับมิอาจกระทำได้
ช่างน่าเบื่อเสียนี่กระไร
ในเวลาเช่นนี้...
คล้ายลอยไปกับกอสวะที่มิอาจควบคุมทิศทาง
จิตใจคล้ายหนักอึ้งคล้ายล่องลอย
บัดเดี๋ยวดีบัดเดี๋ยวร้าย
สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้เวลาเคลื่อนคล้อยผ่านไป
โดยไม่รู้ว่าใจปรารถนาสิ่งใดกันแน่
เพียงหวังให้ความขุ่นข้องหมองใจทุเลาเบาบาง
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่กระทำ...
คือความปรารถนาที่แท้จริงหรือไม่
ม่านหมอกควันที่โรยตัวลงมาบดบังสายตา
ล่อลวงให้เราเลื่อนลอยไร้สติ
และเคว้งคว้าง...มองไม่เห็นหนทาง
....
....
ปล. เบื่อสุดชีวิต คิดทำอะไรไม่สมใจ จึงเป็นฉะนี้แล
9/6/2009 เศร้าใจ......
...
เคยเป็นกันมั้ย?
จู่ๆก็เกิดรู้สึกเศร้าใจขึ้นมา
ไม่มีเหตุผล ที่มาที่ไปอะไร
บางครั้ง ความรู้สึกของเรา...
ก็ไม่รู้ว่ามาจากไหน
เหมือนลมพัดผ่านมา
หอบเอาสะเก็ดความเศร้าบางเบา ปลิวมาติดที่ปลายผม
เสียงเพลงลอยมาจากที่ห่างไกล
หวานแผ่วและเศร้าสร้อย
เมฆสีเทาลอยเกลื่อนท้องฟ้า
บดบังแสงอาทิตย์ให้สลัวราง
เมื่อครู่นี้เอง ที่ฟ้ายังสดใส
นกน้อยยังขับขานบทเพลงเริงร่า
สายลมยังหอบเอากลิ่นดอกไม้หอมฟุ้งลอยมา
ตรงนั้น ก็ยังมีรอยยิ้ม
ไม่มีเหตุผลเลยแม้จนนิดเดียว
ที่สิ่งนี้เกิดขึ้น กับความรู้สึก
จู่ๆก็เกิดเศร้าขึ้นมา...
และทุกเรื่องเศร้าก็เผยออกมา
จากความทรงจำ
...
... |
||||
|
|
%7b%7d+lT+%5b%5dR+%5b%7d%7cE+%3c%3e-+-+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
